Onze Man in Teheran

dinsdag, december 20, 2005

Iraanse kerstboom



Eergisteren kwam ik terug uit Noord-Irak. Ik ben dit keer het hele stuk gereden, zoals altijd met een knotsgekke chauffeur die met doodsverachting vrachtwagens inhaalde. Zie hier een filmpje. De dramatische muziek was van de bestuurder.

Mijn schoonmoeder Gila deed de deur open. Aangezien Newsha en ik nooit iets klaarmaken thuis, gaan we altijd bij haar ouders lunchen. Dit keer was het bademjoun, rijst met auberignes en dough, een soort melk. Mijn schoonzusje Negin (17) zat zoals altijd met de telefoonhoorn aan haar hoofd geplakt aan de keukentafel. Nichtje Romina (7) kwam thuis van school, met de verplichte hoofdoek. Als ze twaalf is moet ze volgens de Iraanse wet de hoofddoek ook buiten school op, nu nog niet.

Omdat kerstsfeer hier niet bestaat, heb ik Negin en Romina meegenomen om een (plastic) kerstboom te gaan kopen. Westerse muziek mag dan wel worden verboden door president Ahmadinejad, kerstbomen zijn dat (nog) niet. De dames hadden zich opgedoft voor het uitje. Het boompje kostte 27 euro, maar nu is het ook in Teheran een beetje Kerstmis.

Labels:

4 Comments:

Ard said...

Ziet er gezellig uit Frits! Eenzame kerst van Andre Hazes, mag dat nog wel?

12:09 PM  
Yvonne Scheepers said...

Jonge schoonmoeder, knappe schoonzus en erg veel geld voor zo'n klein k boompje, en nog wel van plastic. Maar ja, ik betaalde 65 groentjes voor een iets grotere, maar wel ECHTE kerstboom!

Site ziet er geweldig uit. Echt leuk om te lezen.
Petje af!
Yvonne

5:44 PM  
Richard said...

Ik heb in Shiraz in een hotel ooit een kerstboom zien staan en begin dit jaar werden we in Mashad (in de haram nota bene) 'gefeliciteerd' met de geboorte van Jezus. Dat was op 6 januari, de orthodoxe kerstdatum.

1:37 PM  
Jona said...

Aan de woorden van de vorige spreker kan ik dan weer toevoegen dat ik vorig jaar in Qom, op een steenworp -nee, minder- van het mausoleum, zag hoe poppen van "Baba Noël" (de kerstman) werden verkocht.

Ik was op dat moment vooral gefascineerd door mijn naderende bezoek aan het heiligdom en heb mijn aan onbeleefdheid grenzende nieuwsgierigheid naar deze prullen moeten bedwingen. Het zou me echter niet verbazen als ze niet zouden zijn herkend als iets dat hoort bij een christelijk feest.

8:10 AM  

Post a Comment

<< Home