Nabavi
Voor wie verder wil luisteren dan de gebruikelijke slogans over Iran, raad ik dit artikel aan, geschreven door Ebrahim Nabavi. Ik ken deze Iraanse satiricus nog uit Iran, voordat hij Teheran voor Brussel verruilde. Eind december won hij terecht een van de Prins Claus prijzen.
Door zijn satirisch talent is Nabavi veel invloedrijker dan de meeste Iraanse vluchtelingen. We gaan nog veel van hem horen, hoop ik.
Labels: Tegendraads
1 Comments:
De link naar de 'slogans' werkt niet meer omdat het artikel kennelijk eraf gehaald is. Ik heb het dus maar deels gelezen. Jammer, want ik zou hier best een lans willen breken voor 'slogans', zoals ook Gerard van het Reve zich ooit een groot voorstander betuigde van clichés.
Slogans en clichés leveren misschien niet de meest genuanceerde inschatting van de werkelijkheid op, maar daar staat tegenover dat snel en effectief reageren een stuk makkelijker wordt. Dat 'effectief' dan niet hetzelfde is als 'efficient' is weer een nadeel van slogans en clichés.
De schrijver van 'slogans' bedient zich van een aantal "quick and dirty estimates" over het gedrag van oliestaten met een sterk ideologisch regime, een bloedhekel aan Israel en een eigen -en op zijn zachtst gezegd: verdacht- kernprogramma. Dat de man er ver naast zou zitten, alleen omdat hij zich van slogans en clichés bedient, wil er bij mij niet in.
Nabavi's stuk is inderdaad een genot om te lezen, maar laat ook zien dat Iran een land is waar ze van voren niet weten dat ze van achteren kunnen nadenken; als hij gelijk heeft tenminste. Zo'n situatie biedt de ideale mogelijkheid voor emoties, ressentiment en andere driften om met de politiek aan de haal te gaan.
Meneer Slogan vindt dat Iran een bom aan het maken is en hem zal gebruiken ook. Nabavi nuanceert: dat kun je niet zeker weten.
Mij lijkt in beide gevallen de optie "prepare for the worst, hope for the best" het meest zinnige. We hebben het hier niet over de aankoop van een paar duikboten.
Post a Comment
<< Home