Deense Ambassade
Natuurlijk konden de Iraanse hardliners niet achterblijven bij al het ambassadegeweld. Dus werden vandaag de Oostenrijkers bekogeld met stenen en de Denen (Bron Aller Kwaad) met Molotov cocktails. Alles was natuurlijk afgesproken werk.
Terwijl de Deense ambassade werd belaagd, zat de Iraanse geheime dienst al binnen in het gebouw. De politie trad bijna niet op. De baseej (religieuze moraalvrijwilligers) regelden alles. Ik hoorde de volgende conversatie tussen enkele 'demonstranten':
Man in Palestijnensjawl: "Waarom zijn jullie over het hek geklommen?"
Man in leren jasje: "De politie doet niets, het mag."
Palestijensjawl: "We hebben orders niet over het hek te klimmen!"
Enfin, Ik stond er dus middenin, wat nogal vervelend was toen de politie toch besloot een traangasgranaat te werpen. Voor mijn voeten wel te verstaan. Ughe Ughe. Ik schat dat er 300 mensen waren, 'gewone' burgers heb ik er niet gezien.
Thuis trof ik Negin, die net terugkwam van een verjaardag. Ze zag mijn rood doorlopen ogen en vroeg wat er was gebeurd. Ik mompelde iets over shitcartoons en kloteprotesten, maar Negin wist van niets. "Waar heb je het over?", vroeg ze met grote ogen. Kijk, dat is relativeren.
Zoals het hoort het ik foto's en filmpjes gemaakt, maar de computer en de nieuwe camera weigeren samen te werken, dus die komen nog. Excuus. Mijn Deense kaas kan ik voorlopig ook vergeten, verdorie.
Labels: Holocaust en cartoons
5 Comments:
Ontvangen jullie ook informatie via teleschermen? Als zelfs de woede-uitbarstingen bij het volk in scène worden gezet, in hoeverre verschilt het leven in Iran dan met het leven in Orwell's '1984'? Of is die vergelijking wel erg ver gezocht?
Begrijp ik nu goed uit je woorden dat het onder het "gewone" volk niet eens bekend is? Al zal dat me niets verbazen. Kun je vertellen waarom die mensen meedoen aan zo'n in scene gezette protestbijeenkomst? Heeft dat met financien te maken of het "verdienen" van bepaalde privileges? Welke beloning staat er tegenover? Je kunt dit soort protesten dus eigenlijk niet serieus nemen. tegelijekrtijd word er hier wel heel veel aandacht aan geschonken en is iedereen hier bezig om hun mening zo neutraal mogelijk of zo hard mogelijk weer te geven. Kijk naar alle doodsbedreigingen aan Geert Wilders, die daardoor ook weer eens in de publiciteit komt. ;-) Maar goed, het draait er in Uran waarschijnlijk om om eens uit de schijnwerpers te komen. Ben benieuwd wat er allemaal gebeurd is als deze stofwolk is opgetrokken.
Ik denk dat beide postings wat verduidelijking nodig hebben van mijn kant.
@ Van Teeffelen: Nee, Iraniers ontvangen geen informatie via teleschermen. Er is een kleine groep die vaak in opdracht van het regime geweld pleegt. Dit zijn de mensen die je bij deze gelegenheden op televisie ziet. In scene gezet is dus een groot woord, het zijn aanhangers van her regime. Mijn punt is dat het er blijkbaar gisteren niet zoveel waren, aangezien er 12 miljoen mensen in Teheran wonen en 300 bij de demonstratie waren.
@Hekman: Ik wilde een extremiteit aangeven. de meeste mensen weten van de cartoons, al heeft niemand ze gezien. Wbt de demonstranten: de privileges krijgen ze niet direct, het is meer een mix van oprecht geloven in iets en daardoor dichter bij het centrum van de macht staan dan de gewone man. Ik vind dat de media te makkelijk deze mensen als "de Iraniers" neer zet. "Alle moslims vinden" of "Alle Iraniers zijn tegen." Vervang die woorden eens door 'Nederlanders' en je krijgt idiote stellingen.
dank voor reacties, Thomas
in iran bestaat een andere opstelling tav afbeeldingen van de profeet is het niet?
hoe dan ook, er bestaan fijne reacties, zoals van de 'religious policeman', zie: http://muttawa.blogspot.com/2006/02/memo.html
Het is waar dat de Iraanse Sji’ieten geen problemen hebben met het afbeelden van hun heiligen. Vooral van Ali zie je vaak een prent op de weegschaal van de buurtkruidenier. Zelfs -maar in mindere mate- van de Profeet Mohammad zijn afbeeldingen bekend. Op de achterruit van autobussen prijkt soms de 12de Imam, de Mahdi, die zal wederkeren. Hij lijkt erg op onze Jezus, zoals die vroeger in mijn roomse kinderboeken werd geportretteerd. Zoet en heilig. Ook spotprenten en satires zijn in Iran geliefd. Thomas wijdde pas nog aandacht aan de onverslaanbare Ebrahim Nabavi. Hij moest wel vluchten. Een rode lijn is in Iran snel overschreden.
Ik had eigenlijk in Iran geen acties tegen de Denen en de EU verwacht. Men wil zich graag in positieve zin, als geciviliseerd land, onderscheiden van de Arabische broeders. Maar kennelijk heeft een deel van het regime, uit frustratie over het isolement waarin het land zich bevindt, gemeend wat Basijis te moeten activeren. Uit Thomas’ beschrijving wordt duidelijk dat de kwestie van de cartoons in het land nauwelijks speelt, al hoor ik bij Iraanse vrienden wel afkeuring doorklinken over het “ferocious character” van sommige van de Deense spotprenten.
Sterkte Thomas
Loes
Post a Comment
<< Home