Ooms

Hier een stukje uit mijn dagboek van vorige jaar Noruz. Ik zit in Nederland.

24 maart 2005

Newsha's favoriete oom Ali woont op Kish. Ze noemt hem "Oom Talibaan" omdat hij vroeger een overtuigde Baseeji was. Samen met zijn vrienden zag hij erop toe dat de hoofddoeken van voorbij lopende vrouwen goed zaten en mannen geen korte mouwen droegen.

Hoewel hij nog steeds een korte baard heeft is er weinig meer over van zijn revolutionaire vuur. We hadden een discussie met Gila over scheiden. Zij vond dat het geen goede zaak was, maar Oom Talibaan was het niet met haar eens. "Als het niet werkt dan werkt het niet", zei hij.

Alle ooms die hier op Kish op vakantie zijn, hebben aan het front gevochten in de Iran- Irak oorlog (1980-1988), maar Oom Talibaan niet. Die was toen nog te jong. Wellicht een geluk bij een ongeluk. Een van de andere ooms, Amir-Ali, schroefde gisternacht zijn houten been los om het vervolgens als kussen te gebruiken. "Het ligt hard, maar dat maakt niet uit", vertelde hij me. Om zijn woorden kracht bij te zetten, gaf hij een harde klop op het been. Hij heeft de hele nacht liggen snurken.