Khomeini

Dit weekend is het 17 jaar geleden dat groot-ayatollah Ruhollah Moussavi Khomeini, 'Opperste Leider van de Islamitische Revolutie' het leven liet. Op verschillende kanalen van de Iraanse staatstelevisie zijn documentaires over het leven van 'de Imam', zoals de grondlegger van de islamitische republiek Iran wordt genoemd.

Ik nestelde me op de bank om al deze oude beelden te zien. De gekte die het land overspoelde toen de ayatollah na meer dan 15 jaar ballingschap terugkeerde naar zijn land, was -als ik het nu zie- waanzinnig. Het vreemdste is dat de gezichten in de menigtes helemaal niet veranderd zijn, veel mensen zien er nu net zo uit als toen. De vertegenwoordigers van het oude regime moeten in doodsangst hebben gezeten. De overspannen vreuge van de massa's was voor hen het teken dat alles anders zou worden in Iran.

De rest is geschiedenis. Khomeini stichtte de eerste shji'itische islamitische republiek ter wereld. Het westen was doodsbang voor hem en hij stond model voor islamisten over de hele wereld. De ayatollah sprak een fatwa uit tegen Salman Rushdie, in wat werelds eerste moslim vs. westen rel was.

Onder zijn bewind werden diverse tegenstanders opgehangen, de hoofddoek verplicht en de sharia onderdeel van de grondwet. Tegelijkertijd werd analfabetisme sterk teruggedrongen en gingen meer vrouwen dan ooit in Iran studeren.

Op 3 juni 1989 stierf hij. Khomeini liet dit 29 pagina's lange testament na, waarin veel van de huidige anti-westerse retoriek ook is terug te vinden.