Watercrisis
Eigenlijk sluit dit verhaal aan bij mijn posting van deze week over de warmte. Er dreigt namelijk een watercrisis in Teheran, waar de hitte mensen enorme hoeveelheden water doet afnemen. Het water in de dam nabij Karaj -Teheran's belangrijkste waterreservoir- zakt angstaanjagend snel. Waterproblemen zijn vaak slecht nieuws in Iran.
Het waterbedrijf heeft ons, de inwoners van deze miljoenenstad gewaarschuwd zorgvuldig met water om te gaan. Probleem is, volgens mijn waarneming, dat vrijwel niemand hier zorgvuldig met water omgaat.
De benedenbuurman van mijn schoonouders begint vaak 's ochtends met het besproeien van de tuin. Hij stopt niet voordat de zon onder is. De tuin is tegen die tijd vaak veranderd in een zompig moeras. "Goed voor de planten!", zegt de buurman dan.
Het ontdooien van grote bonken bevroren vlees wordt het liefst onder de warme kraan gedaan. Die staan dan een half uurtje te spuiten tot het vlees zacht is. "Zo gaat het lekker snel", zegt mijn (schoon)oma.
Een paar straten verderop van ons huis is een vulpunt voor watertankers die privé-zwembaden moeten volgooien. Voor 150 euro is een gemiddeld zwembad wel gevuld, geen probleem voor de hogere klassen van Teheran. De tankers manouvreren zich onder een stortkoker, als ze vol zijn rijden ze weg. Het water blijft dan gewoon stromen als een soort mega douche. Soms zijn er geen wachtende tankers maar blijft de douche gewoon aan staan.
Vanuit andere steden in Iran komen al berichten dat er in piekuren geen water meer is. In Teheran is dit in sommige wijken ook al het geval. Geloof me, ik probeer ook te besparen, maar het is niet makkelijk. Straks zal ook ik aan de rand van een zwembad gaan liggen. Strenge maatregelen tegen waterverspilling zijn nog niet genomen, dus het kan nog, zo zeggen de Iraniërs.
Labels: Het Weer
2 Comments:
Geloof het of niet. Maar in London, zowat de meest beregende stad van Europa, is het nog erger gesteld. Mijn Iraanse vrienden herinneren me er voortdurend aan dat Teheran op vele vlakken verder ontwikkeld is dan deze stad.
Het geprivatiseerde Thames Link, de maatschappij verantwoordeljk voor onze watervoorziening, is er voor het derde jaar op rij niet in geslaagd om zijn target voor het dichten van lekken te halen. Zo'n 900.000.000 liter water sijpelt hier elke dag weg door de soms 150 jaar oude pijpleidingen. Ondertussen hebben wij wel een 'hosepipe ban', wat ondermeer betekent dat mensen hun zo geliefde tuintjes niet meer mogen besproeien.
Pittig detail. Thames Link heeft dit jaar 31% pure winst gemaakt, zo'n 350.000.000£. Minder dan de helft van dit bedrag - niet van de winst af te trekken - werd besteed aan het dichten van de lekken. En ja, de prijs van het water is het laatste jaar met 25% gestegen.
Maar voor de rest is het hier wel fijn.
stefan
Alweer een contradictie waar Iran zo goed in is; duizenden jaren oude en ingenieuze Qanat-systeem (een wijd vertakt ondergronds netwerk voor distributie van smeltwater vanuit de bergen naar de dorre woestijngebieden) enerzijds en adat verkwistende goedoe met watergebruik anderzijds. 30 jaar geleden was het ook al zo, niets verandert dus.
Post a Comment
<< Home