Bruggen & bommen

UPDATE: NU MET FOTO'S

Sorry dat ik gisteren niet heb gepost, het is vrij hard werken hier. Daarnaast is het zomer en zal iedereen in NL wel op het strand liggen.

Gisteren zijn Khaled, Andrew en ik op een reis door het land gegaan. Niet al te succesvol vrees ik: de Israëliers hadden zelfs de kleinste bruggetjes en zelfs bussen gebombardeerd dus ging het allemaal erg langzaam. Het was even de adem inhouden toen we Beiroet uitreden, maar op de kapotte infrastructuur na waren er geen noemenswaardige problemen.

In ieder geval, we kwamen vluchtelingen tegen, hoorden over voedsel- en benzine tekorten, woonden een begrafenis van een Libanese soldaat bij, hoorden vliegtuigen overvliegen en eindigden uiteindelijk bij een brug die gebombardeerd zou worden (het Israelische leger had pamfletten gestrooid met die boodschap). We wilden niet vast komen te zitten en het was al laat. Daarnaast moesten we ook nog langs het vliegveld wat later in de nacht weer werd gebombardeerd. Op de terugweg zagen deze limousine door de bergen rijden, wat nogal een bizar gezicht was.

Deze oorlog brengt niets dan ellende voor de Libanezen en aangezien zelfs de kleinste bruggentjes moeten worden vernield, zal het nog wel even duren voordat alles weer kan worden opgebouwd. Tijdens de begrafenis sprak ik een generaal buiten dienst die vertelde dat voornamelijk leden van de genietroepen van het Libanese leger werden geraakt. "Ze willen ook onze kennis voor de wederopbouw vernietigen," zei hij.

De man, zelf een druus en voormalig militair attache in Washington, leek me geen aanhanger van de Hezbollah en ik neig hem te geloven. De omgekomen soldaat Akram Jamoul (37) kreeg een bom op zijn hoofd samen met vier andere ingenieurs. Hij laat twee kinderen van 4 en 7 achter.

Lees vanmiddag het roadtrip-verhaal in NRC Handelsblad.