Onze Man in Teheran

donderdag, juli 20, 2006

Haret Hreik


Newsha is vanochtend uit Damascus vertrokken en nog steeds niet hier. Ik begin me zorgen te maken. Haar telefoon doet het niet, maar ze zal hier zo wel aankomen.

Voor een verhaal over de rol van Iran in Libanon ben ik net ook in de meest gebombardeerde Hezbollah wijk geweest, Haret Hreik. Daar mochten we alleen foto's maken van de verwoesting en niet van gebouwen die nog stonden. Propaganda, dacht mijn collega Andrew, maar nee: het was om de Israeli's geen informatie te geven over wat er nog overeind stond.

Toen we er waren hoorden we vliegtuigen over komen, dus zetten we het op een rennen. Wij wat harder dan de Hezbollah-leden, die zich pas zorgen beginnen te maken als de eerste bommen zijn gevallen. Overigens kan dat overal in de stad gebeuren: kijk naar deze waterput-boor wagens die door de Israeli's voor raketlanceerinrichtingen werden aangezien. Het gevolg is dat alle bestuurders van deze wagens hun materieel nu op snelwegen hebben geparkeerd om te voorkomen dat burgers worden geraakt.

Ik trof net dit papier aan op een muur voor de Amerikaanse universiteit, overal helpen Libanese jongeren mee om de 100.000 vluchtelingen op te vangen.

UPDATE: Nou Newsha is ook aangekomen in Beiroet, zat vast bij de grens.

Labels:

4 Comments:

Jeroen said...

Frustrerend hoe lang deze verwoesting duurt. Hoe veel langer zal het niet duren voordat de Libanezen al die bruggen weer opgebouwd hebben? Het lijkt er inderdaad op dat Libanon het speelveld is van andere machten.

Vind je het trouwens niet eng dat je vriendin (Newsha) ook op weg is naar het oorlogsgebied? Lijkt me dat je je dat constant zorgen gaat maken...

Respect en hulde in ieder geval! Bijzonder prettig om objectieve informatie te lezen.

5:41 PM  
Riemer Brouwer said...

Hallo Thomas,

Goed weblog heb je, zeer interessant. Zie ook http://libanon-update.blogspot.com/ voor mijn blog.

Ken je vanuit je periode in Iran toevallig ook de Britse journalist Garreth Smit? If so, doe hem de hartelijke groeten namens mij en mijn vrouw Brigitte Khoury

(een eerder bericht was door computerstoring ofzo niet geplaatst)

7:25 PM  
Riemer Brouwer said...

Thomas,

Ben bang dat je colleag Andrew gelijk heeft. Zoals je gisteren merkte, heeft het Israëlische leger geen enkele moeite om twee trucks die onder bomen verscholen in een parkeerplaats stonden, te traceren.

Het bekijken van gebouwen die nog overeind staan, moet voor de Israëlische satellieten geen probleem zijn.

Ook opvallend in dit verband is dat de Libanese media geen details meer mogen geven van plaatsen en gebouwen die zijn getroffen door het Israëlische leger, dit op aanwijzing van de Minister van Informatie, Ghazi Aridi.

7:42 PM  
Jona said...

Beste Thomas,
Er valt nu weinig inhoudelijk te discussiëren of te reageren, maar zoals iedereen hier lees ik je stukken met ingehouden adem. Ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik je veel sterkte toewens. Hou je taai daar.

9:08 PM  

Post a Comment

<< Home