(Gemiste) kansen

Hier in Iran heeft niemand aan 11 september herdenkingen gedaan. Je zou bijna vergeten dat hier na de aanslagen 5000 mensen spontaan met kaarsjes de straat opgingen om steun te betuigen aan de getroffen Amerikanen.

Vervolgens werkte de Iraanse revolutionaire garde actief mee met de Amerikanen tijdens de oorlog tegen de Taliban. De Amerikanen hadden excuses aangeboden voor de door hun georganiseerde staatsgreep tegen Mossadegh in 1953 (de eerste Amerikaanse regimechange). Er was hoop dat het goed zou komen tussen beide landen.

Nou ja, alles liep natuurlijk anders. Uit het niets bombardeerde Bush Iran tot onderdeel van de 'As van het Kwaad'. De rest is geschiedenis.

Ik weet nog dat ik die dag net klaar was met een potje tafelvoetballen en had besloten eindelijk weer eens iets aan mijn carriere te doen. Ik belde met de Volkskrant, waar ik toen wel eens contact mee had, om een verhaal voor te stellen maar aan de andere kant van de lijn was totale paniek. "Vliegtuig, New York, etc," piepte een journaliste en hing op.

11 september 2001 werd mijn vertreksein, twee maanden later zat ik in Afghanistan, twee weken daarna in Noord-Irak en nog wat later verscheepte ik vier dozen met boeken naar Iran om er te gaan wonen. Het had anders kunnen lopen...