Iraakse herinneringen
Deze foto hiernaast zegt heel veel voor mij over wat er met Irak is gebeurd. De man met het zwart gemaakte gezicht is mijn voormalige tolk. Hier staan we oktober 2003 aan de oevers van de Tigris in het district Adamia, nu een sunnitisch bolwerk.
De kinderen op de foto waren aan het zwemmen. Ik dacht toen nog dat het hebben van een semi-baard me zou beschermen tegen boze mannen.
Anno 2006 zit ik in de Green Zone, wat alles zegt over mijn mogelijkheden om verslag te doen over dit deel van Irak. Ik weet niet wat er gaande is in de rest van de stad. Punt. De kinderen zouden me waarschijnlijk stenigen, of erger. Mijn trouwe assistent, die ik vanaf de val van Bagdad kende, is gevlucht naar Zweden. Om hem te beschermen moet ik zijn gezicht kleuren. Het was een treurig moment toen ik dat deed.
We hebben heel wat meegemaakt, mijn tolk en ik. Samen waren hoorden we als eerste journalisten dat Saddam Hussein was opgepakt omdat we net een van Irak's oudste politici aan het interviewen waren. De dansende Irakezen van CNN hebben wij niet gezien. We spraken met Muqtada Al Sadr, die later een hele grote jongen zou worden in het nieuwe Irak. De eerste tekenen dat het misging in Falluja beschreven we ook.
Later werd het grimmiger. Dat het met de nieuwe Iraakse politie niet ging lukken was al snel duidelijk. Dat de milities heel slecht nieuws waren leerden we gaandeweg, toen hun macht groeide, gesteund door de politieke partijen in Irak. Sadr-city, de shji'ietische sloppenwijk in oost-bagdad. Daar reden we gewoon naar toe. Een beetje bang waren we dan wel.
Dat de islam in opmars was in Irak, ging mijn tolk aan het hart. Hij is een christen. We eindigden onze samenwerking met dit positieve verhaal over een jong meisje dat naar de olympische spelen ging voor Irak op vertrapte Nikes. Het is slechts een greep uit tientallen stukken die we samen maakten. Uiteindelijk mocht ik niet meer van de krant unilateraal naar Bagdad en dus hield alles op.
Daarna zagen we elkaar nog een keer aan de Iraakse-Iraanse grens, waar ik uit het veilige Noord-Irak heen was gereden en hij met een vriend uit Bagdad. We omhelsden elkaar ongemakkelijk. Ik ben blij dat hij niet meer op de eerste rij hoeft mee te maken wat er met zijn land gebeurt, maar mijn hart doet pijn voor degenen die hier achterblijven.
Labels: Bagdad, Meeste comments
15 Comments:
Beste Thomas,
Ten eerste wil ik je veel succes wensen in Irak. Ik weet dat de situatie daar afschuwelijk is. Ik hoop dat het Iraakse volk na jaren dictatuur en miserie, eindelijk in vrijheid kan leven, maar zolang er geen veiligheid is, en zolang de mullahs nog aan de macht zijn in Iran, zal Irak altijd leiden onder terrorisme en zullen de mullahs vanuit Iran proberen daar een Islamitische Republiek van te maken.
Nu je toch in Irak bent, wil ik je vragen om eens Ashraf City te bezoeken, stad waar de Mojahedin zich bevinden. Kijk eens met je eigen ogen van wat je over hen vertelde waar of vals was, en kijk hoeveel Irakezen daar dagelijks gaan (en het als enige veilige plaats in Irak zien). Als je tot kerstmis daar zou zijn, kijk hoeveel Christelijke Irakezen daar gaan om in veiligheid Kerstmis te vieren.
Kijk waarom zoveel Europarlementsleden, waarom België en Noorwegen en EU-Parlement en Raad van Europa in Straatsburg en/of Brussel, Maryam Rajavi naar hun Parlement en/of Senaat uitnodigen; en waarom 7500 juristen in het westen en 10-000-den in Irak en waarom 5,2 miljoen Irakezen, tienduizenden Zwitserse burgers en 200.000 Fransen, de Mojahedin steunen en waarom wat het regime zegt over hen vals en leugen is.
Tot men het zelf niet gezien heeft, kan men niet geloven!!! Tot je het zelf niet ziet, weet ik dat je mij toch niet en nooit zal geloven. Daarom vraag ik je om eens een kijkje te gaan nemen en nadenken over wat je over hen vertelde, en wat het regime over hen zegt. Zie het zelf dat je een verkeerd beeld van hen had !!!
ha thomas, zag je mijn mail van een paar dagen terug?
@Anonymus. Redelijk zelfzuchtig om het lijden van de Irakezen te gebruiken om weer de aandacht op je eigen groep te vestigen. Iedereen begrijpt dat als ik de Groene zone niet af kan, ik dus ook niet de taxi naar kamp Ashraf kan nemen. Hoe interessant me dat ook lijkt en dat zeg ik eerlijk.
Nogmaals: alles wat ik heb gezegd en geschreven over de MKO is ingegeven door een belangrijk punt: wat ik van Iraniers in Iran over jouw groep hoor. In vijf jaar tijd ben ik niet een voorstander van de MKO tegenkomen. Het is onmogelijk om al die mensen af te doen als aanhangers van het regime.
Ik betwist niet jullie recht om oppositie te voeren, maar ik tref simpelweg een andere realiteit op de grond in Iran.
veel sterkte met alles,
Thomas
beste thomas,
mooi verhaal.
Ik wens je absoluut veel sterkte met alles. Ik kan heel goed begrijpen dat je hart pijn doet voor alle mensen die in Irak nu zijn achtergebleven. Mijn hart doet al pijn bij het horen van de verhalen, laat staan dat je daar zit en herinneringen hebt. Ik wil zeggen dat ik veel waardering heb voor wat je schrijft en voor wat je doet. Ik hoop dat men op deze aardbol eens goed nadenkt over wat al deze oorlogen nu eens 'opleveren'. Tja...
@Thomas: Leg mij uit hoe Iraniërs in Iran contact moeten zoeken om te begrijpen wat de Mojahedin zijn. Ze horen alleen wat de mullahs zeggen. Ik zal je ook één ding zeggen: mijn familie in Iran is supporter van de Mojahedin, maar ze zullen dat nooit zeggen, aan niemand (ze weten wat erna komt, zie Feyz Mahdavi en Zamani).
Ik zal je zeggen wat de Mojahedin zeggen: 'Laat vrije verkiezingen plaatsvinden in Iran, onder toezicht van VN, en we zullen zien voor wie Iraniërs zullen stemmen.' Indien ze niet voor de Mojahedin stemmen is niet direct belangrijk voor de Mojahedin, ook niet voor wij dat de Mojahedin steunen. Wat wel belangrijk is, is dat de mullahs zullen verliezen en een democratische regering zal komen!!
En daarbij zegt niemand de Iraniërs die geen sympathie hebben voor de Mojahedin, van het regime zijn. Sympathie kan je pas hebben als je iemand ken of contact mee zou hebben, en dat kan het Iraanse volk nu niet hebben.
De Iraniërs in Iran moeten de waarheid zien. Ook moet men niet vergeten dat na de revolutie van de Shah de Mojahedin toch veel steun hebben gekregen, zelf al werd er toen al veel leugens over hen verteld, zoals dat zij marxistisch zijn, Amerikanen hebben vermoord, e.d.
Het enige dat voor de Mojahedin belangrijk is, is een democratisch Iran en niet hun verder bestaan !! Ook kan men de populariteit van een groep pas teweten komen als er verkiezingen zijn. Petities of onderzoek brengt je toch weinig op, en is niet altijd juist, dat zien wij hier in verkiezingen soms ook. Alleen stemmen geven een juist beeld (indien het juist en eerlijk verloopt)!!
En ten slot, wat ik over Irakezen zei, is wat ik meen. Ik hoop echt dat ze ooit een democratisch land krijgen en in veiligheid kunnen leven. Ook begrijp ik dat ze niet uit Groene Zone kan, toch wou ik je gewoon vragen van indien je uit Groene Zone kan, toch een kijkje te gaan nemen om het zelf te zien. Je moet mij niet verkeerd begrijpen, ik wou alleen herhalen wat iemand je hier vroeger zei, nu je je Iran bevindt.
Ik lees al meer dan één jaar jouw artikels (weet juist niet meer goed hoelang het bestaat, kan misschien iets minder dan een jaar zijn), en ik vind ze altijd mooi geschreven. Soms vind ik dat het soms pro-regime is maar dat kan door mijn haat tengenover het regime zijn. Soms zijn ze echt mooi van een neutraal standpunt geschreven.
In ieder geval wens ik je veel succes en veel moed zowel nu in Irak als later terug in Iran.
Ik hoop om ooit het nieuws van vrijheid van Iran op jouw website te lezen en het dagelijkse reportage van de revolutie van het Iraanse volk tegen het fundamentalistische islamitische regime te volgen.
Hoi Thomas...je bent dus niet de enige die niet vliegen kan. Jalal Talabani zou dus ook naar Iran vertrekken. Misschien zit je dus samen met hem in de eerst volgende vlucht..who knows?
Groet Boris
Ps: MKOers en adepten….jullie standpunt is duidelijk echter er bestaat nu eenmaal verschil van inzicht. Ik lees in de reacties op deze site veel het woordje MOET dit MOET dat….en democratie met vrouwen aan de macht! En niet te vergeten alle Mullahs moeten weg….Dit zegt mij in ieder geval genoeg over de democratische gehalte van de gedachtegoed van de MKO!
hmmm kunnen we het ook een keer niet over de mujahedin hebben...
Beste Sara,
De Mojahedin staat in de geschiedenis van Iran. Wanneer er iets over Iran begint, staat de oppositie daar natuurlijk ook tegenover, je kunt ze niet negeren.
Ik vind het een goed punt van ''anonymous'', die aan Thomas vraagt, of indien hij Ashraf kan bezoeken, het ook moet doen. Dat zou fantastisch zijn.
Beste Thomas, ik ben blij dat je het zelf ook zegt, dat het je interessant lijkt. Wat valt er te verliezen, een bezoek aan het Kamp. Waar ze werkelijkheid vna alles hebben. De geven journalisten, onderzoekers en politici en mensen de kans om alles te bekijken, onderzoek te doen, en helpen hen daarbij. Ik zou blij zijn als je het met je eigen ogen zou kunnen zien.
In een land als Iran, waar dagelijks mensen geëxecuteerd worden, voor wat voor reden dan ook. In een land als Iran, waar onderdrukking heerst, en de doodstraf staat op het supporten van de Mojahedin, of al iets over hen zeggen in een positieve zin, hoe moeten mensen hen sympathie uitten? en dan vooral tegen Journalisten, dat is de gevaarlijkste zet die je maar kan doen.
Ik weet niet tot hoeverre je het nieuws rond het verzet volgt, maar als je is op het kanaal van de oppositie bekijkt, zie je dagelijks dat er in Iran activiteiten plaatsvinden waarbij foto's, teksten etc. van de Iraanse oppositie, en oppositieleiders worden geplaatst in het openbaar, op druk bezochte plekken.
http://www.iranntv.com
Beste Sara,
De Mojahedin staat in de geschiedenis van Iran. Wanneer er iets over Iran begint, staat de oppositie daar natuurlijk ook tegenover, je kunt ze niet negeren.
Ik vind het een goed punt van ''anonymous'', die aan Thomas vraagt, of indien hij Ashraf kan bezoeken, het ook moet doen. Dat zou fantastisch zijn.
Beste Thomas, ik ben blij dat je het zelf ook zegt, dat het je interessant lijkt. Wat valt er te verliezen, een bezoek aan het Kamp. Waar ze werkelijkheid vna alles hebben. De geven journalisten, onderzoekers en politici en mensen de kans om alles te bekijken, onderzoek te doen, en helpen hen daarbij. Ik zou blij zijn als je het met je eigen ogen zou kunnen zien.
In een land als Iran, waar dagelijks mensen geëxecuteerd worden, voor wat voor reden dan ook. In een land als Iran, waar onderdrukking heerst, en de doodstraf staat op het supporten van de Mojahedin, of al iets over hen zeggen in een positieve zin, hoe moeten mensen hen sympathie uitten? en dan vooral tegen Journalisten, dat is de gevaarlijkste zet die je maar kan doen.
Ik weet niet tot hoeverre je het nieuws rond het verzet volgt, maar als je is op het kanaal van de oppositie bekijkt, zie je dagelijks dat er in Iran activiteiten plaatsvinden waarbij foto's, teksten etc. van de Iraanse oppositie, en oppositieleiders worden geplaatst in het openbaar, op druk bezochte plekken.
http://www.iranntv.com
Als je ooit eens MET de vijand (Saddam) TEGEN je eigen volk hebt gevochten en ondertussen ook gewone dienstplichtigen die naar de oorlog MOESTEN gaan, hebt vermoord moet je je mond maar houden en geen sympathie van de Iraniers verwachten....
@curly-zou: Antwoord is kort en duidelijk: ga eens naar Ashraf en zie hoeveel daar jaren gevochten hebben tegen Saddam, en later naar de Mojahedin zijn gekomen, en wat zij vertellen. De Mojahedin hebben zelf de eerste 2 jaren tegen dictator Saddam gevochten.
Zie naar documenten van toen, naar artikels, foto's, video's van toen.
@anonymous
Sorry hoor, maar ik begrijp je helemaal niet, moet ik naar Ashraf om wat te zien??????
Jullie zijn altijd al moeilijk te begrijpen geweest...
@curly-zou: Er zijn honderden in Ashraf dat jaren tegen de dictator van Irak gevochten hebben om hun land te beschermen. Maar zijn jaren daarna naar Ashraf geweest.
Nooit hebben de Mojahedin samen met Saddam tegen Iran gevochten. Geef maar één bewijsmateriaal dat dit laat zien! Wie roepte jaren voor een einde van de oorlog! en wie bracht Irak om te kiezen voor een einde te maken aan oorlog tegen Iran, maar wie wou niet eindigen en doorvechten tot 'laatste huis in Tehran'!
Je moest gisteren naar hun TV-zender kijken, en zien hoeveel alleen hun TV steunen, en hoeveel ze ervoor geven! Denk eens na hoeveel ze dan voor de Mojahedin geven.
Indien hun volk hen niet steunde, waren ze na juni 1981 al verdwenen, zoals vele andere politieke partijen dat toen bestonden, maar nu bijna geen sprake meer van is. We zullen in vrije verkiezingen zien hoeveel ze dan stemmen krijgen. Momenteel kan een supporter niet zeggen dat veel mensen hen steunen, en kan een tegenstander niet zeggen dat niemand hen steunt. Allen verkiezingen laten dit zien, zoals in elke land !!!
@anonymous
Het enige wat mij te zeggen valt in deze discussie is dat ik jullie veel succes wens in het bahalen van stemmen in de vrije verkiezingen. Ik hoop dat ik nog in leven ben om het te kunnen meemaken.
Laatste advies: geloof niet wat ze je proberen te laten geloven. Kijk ook eens naar objectieve nieuwsbronnen.
@curly-zou: hahaha. Geloven in wie?
Indien je over de Mojahedin hebt, dan is het weer een bewijs dat je ze niet ken en hun supporters niet ken. Internet is een bron van informatie over Iran. Zelf in het Nederlands zijn er veel bronnen om nieuws te vinden over Iran, zoals website van Thomas, maar ook andere websites zoals iran.pagina.nl of jtwnetwork.nl of iranactua.info of websites van verschillende Nederlandstalige kranten. Op satelliet vindt je op zelfde plaats niet alleen hun TV, maar ook Pars, Channel One, VOA, TV van de communisten, en noem maar op.
Ten laatste: ik ben een normaal iraniër en geen lid van de Mojahedin. Ik zal in vrije verkiezingen alleen als een landgenoot gaan stemmen, en dan niet direct op de Mojahedin, maar op diegene die volgens mij het beste is voor de 4 jaren die volgen. Ik hoop dan voor de Mojahedin dat ze stemmen zullen halen, maar in ieder geval hebben zij "gewonnen", want zelf al zouden ze de verkiezingen niet winnen, dat er al vrije verkiezingen zijn, en er democratie is, is al wat ze wouden en dus.
In tegenstelling tot shahi's die hun koning (heerser van Iran) al hebben gekozen voor Iran, de Mojahedin hebben nog geen één kandidaat voor de presidentverkiezingen, want Maryam Rajavi is geen presidente van de Mojahedin, zoals velen willen zeggen of doen geloven, maar van de Nationale Verzetsraad van Iran, en dit alleen voor 6 maanden na val van de mullahs, tot de eerste vrije verkiezingen, die ook onder toezicht van de VN moet, dat volgens de raad na 6 maanden al moet plaatsvinden. Na die 6 maanden bestaat de raad niet meer, en zal elk partij daarbinnen (en alle andere partijen dat nu niet tot de raad behoren) vanaf dan zijn kandidaatpresident(e) kiezen.
Post a Comment
<< Home