Studenten-perspectief
Even snel, want ik heb het razend druk, lees vandaag het stuk over de Holocaust conferentie in de NRC.
Veel mensen hebben me gemaild met de vraag wat ik af weet van de studenten die Ahmadinejad "een dictator" hebben genoemd en posters met zijn afbeelding hebben verbrand. Om eerlijk te zijn weet ik van dat incident niet veel, ik zat immers bij de gekken op de holocaustconferentie.
Laat ik over een ding duidelijk zijn. Er is hier geen revolutie gaande, we hebben alleen te maken met selectieve (westerse) media. Er zijn de afgelopen 7 jaar tientallen studentenprotesten geweest, veel daarvan heb ik verslagen. Maar twee jaar geleden verloren veel redacties hun aandacht ervoor (en dan heb ik het niet over mijn krant waar we afgelopen twee maanden nog twee -grote- stukken over de Iraanse studenten hebben gehad).
Maar nu, met alle aandacht voor Ahmadinejad, is er opeens iedere oppositiescheet weer nieuws. "He, is het mogelijk om kritiek te leveren in Iran?" Als het geheugen kort is, dan kan nieuws om de zoveel tijd worden gerecycled. Alleen maak je het daarmee veel groter dan het is en daarmee creeren journalisten een verkeerd beeld.
De werkelijkheid is dat de Iraanse studentenbeweging succesvol kapot is gemaakt door conservatieven en hervormers (die de jongeren voor hun doeleinden gebruikten). De studenten die nu nog politiek actief zijn, zijn een veel kleinere groep dan -pak em beet- 3 jaar geleden.
Zo was er vorige week een protestbijeenkomst met tussen de 300 en 2000 studenten. Dat is heel dapper, maar er zijn 2 miljoen studenten in Iran. Kortom, plaats het in perspectief en de invloed van de studenten wordt al een stuk minder.
Voor Amerikaanse neo-cons zijn dit soort nieuwsberichten zonder context koren op de molen. Voor je het weet heeft Bush een boodschap voor "het dappere Iraanse volk dat zich massaal verzet". Sinds de Irak-oorlog weet hopelijk iedereen hoe belangrijk het is om naar de feiten te blijven kijken. De realiteit is dat actief verzet tegen de Iraanse overheid wordt gepleegd door slechts een hele kleine groep.
Maar ik sluit niet uit dat zowel hervormers en studenten een hergeboorte zullen beleven. Die eerste groep zou bijvoorbeeld kunnen winnen bij de gemeenteraadsverkiezingen van vrijdag(ze gebruiken de foto van ex-president Khatami in hun campagne). En een incident kan heel veel gevolgen hebben in de Iraanse studenten-wereld, zo bewezen de spontane protesten in 1999. Maar incidenten zijn niet te voorspellen.
Vooralsnog zie ik eerder een brede opkomst van neo-revolutionaire en nationalistische waarden in Iran, vooral bij veel mensen die vroeger relatief pro-westers waren. Het drama in Irak en westerse druk op Iran zijn daar de grootste aanstichters van. Ik vrees dat deze groep veel invloedrijker en machtiger aan het worden is dan de studenten.
Labels: Tegendraads, Teheran: 24/7
10 Comments:
Toch snap ik het niet: In het kader van Iran-bashing is het helemaal niet opportuun om te berichten over wat voor verzet dan ook in Iran.... men is eerder gebaat bij het opblazen van de holocaust conferentie, A'nejad met Hitler vergelijken en alle Iraniers afschilderen als rabiate antisemieten die een A-bom hoogstpersoonlijk naar Jeruzalem zullen dragen om het tot ontploffing te brengen.
Waarde Nederaniër,
Het een sluit het ander toch niet uit? Mensen die aandringen op actie tegen Iran, kunnen protesten tegen Ahmadinejad aanvoeren om te bepleiten dat diens politiek – inclusief die ten aanzien van Israël en i.c. de Holocaust - niet de steun van (grote delen van) de bevolking geniet. (Niet dat veel Iraniërs zich in werkelijkheid druk maken om die conferentie natuurlijk, maar critici van het regime kunnen het wel aangrijpen om te suggereren dat Ahmadinejad geen draagvlak heeft.)
Ik begrijp de laatste zin niet zo goed, Thomas. Waarom 'vrees'je dat
neo-revolutionairen veel machtiger aan het worden zijn dan de studenten?
Dat je niet blij bent met de opkomst van de nationalisten, kan ik me voorstellen, maar waarom de neo-revolutionairen over één kam geschoren? Wie zouden anders een andere wind in Teheran moeten bewerkstelligen?
Jan
@Jan. Wellicht ben ik niet duidelijk geweest, mijn excuses.
Met neo- revolutionairen bedoel ik Iraanse groepen die terug willen keren naar de basis van de islamitische revolutie, de tegenstanders van deze studentengroep (als ik het heel erg versimpel).
Neo-revolutionairen, of neo-conservatieven, hoe je ze maar wil noemen, willen juist de oude wind van de islamitische revolutie weer nieuw leven in blazen.
Groeten THomas
Ik denk dat de term neo-revolutionair verwarrend is: dit is een stroming die de oorspronkeleijke idealen van de revolutie en begintijd van Islamitische Republiek nieuw leven wil inblazen (o.a. vanwege de enorme corruptie van het systeem, het onbeschaamde kapitalisme en de economische ongelijkheden, de spirituele armoe, erosie van de martelarencultus, etc.). En daar is A'nejad de publieke voorganger van. Ze zijn dus eigenlijk juist reactionair, en geen revolutonair en zeker geen hervormers. Hun opkomst betekent achteruitgang voor de hervormers.
@robbert: dat snap ik wel, maar de toon en strategie van de neocons was veel eedrer gericht op een preventief aanvalscampagne, en daar heb je een totale demonisering van heel het land in de publieke opinie nodig wil je als VS unilateraal weer zoiets flikken. Na het Irak-fiasco slikt niemand meer "wij doen het voor de bevolking" excuus zomaar in.
@ Nederaniër,
Inzake Irak was het inderdaad eerst en vooral demonisering: het land is binnengevallen met het (hoofd)argument dat Saddam een 'acute bedreiging voor de wereldvrede' vormde. Mochten de neocons van plan zijn om ook Iran op eigen houtje aan te vallen -- wat ze volgens mij niet zullen doen, zeker gezien de recente politieke ontwikkelingen in Washington --, dan weten ze van de ervaringen in Irak juist dat je er met demoniseren alléén niet komt. Je zult de (i.c. Amerikaanse) publieke opinie er eerst van moeten overtuigen dat het middel van militaire actie niet erger is dan de kwaal, zoals in Irak het geval is, en dat je de Iraanse bevolking voor een belangrijk deel achter je hebt. En dat zal ze volgens mij nooit lukken. Kortom, ik denk dat de huidige impasse over de uraniumverrijking e.d. nog wel even zal voortduren en dat ook de neocons (of wat daarvan naast Cheney nog van over is) uiteindelijk zullen kiezen voor een meer rationele aanpak -- inclusief het intomen van Israël.
@robbert: dat militair optreden sowieso een onwaarschijnlijk scenario wordt, dat is wel evident gezien de politieke ontw. in VS (oorlogsmoeheid, opkomst Democraten, ISG rapport, afname neocon invloeden en figuren rond Bush, etc.)
Zelfs VN-sancties zijn nog lang niet aan de orde want 5+1 landen worden het maar niet eens.
Ik hoop ook dat er een rationele oplossing voor die crisis gevonden wordt, maar noch VS noch Iran zetten een eerste stap... van Iran begrijp ik het wel want ze zijn in het voordeel zolang dit zo voortduurt. Maar blij word ik er niet van want dit maakt de huidige regerende factie sterker, wat een aderlating is voor de hervormings- beweging en democratisering in Iran.
Dag Thomas en alle andere lezers,
Even iets totaal anders: deze nacht is er een documantaire van de IKON op Ned.2 over transseksualiteit in Iran. Het heet 'The Birthday'. Uitzending begint om 00:05 uur en eindigt om 01:15 uur. Morgen staat het op www.uitzendinggemist.nl.
Groetjes,
Bart
Zei ik documantaire? Ik bedoel documentaire!
Gezien. Ik vond het echt ontroerend. Zo kwetsbaar en open... ook de ouders en familie.
Post a Comment
<< Home