Onze Man in Teheran

woensdag, november 30, 2005

Autopapieren



Mijn schoonbroer Hamid-Reza (23) moet officieel in het Iraanse leger zijn dienstplicht vervullen, maar is altijd thuis. Deze weken ontfermt hij zich over een heel lastige missie: het verkrijgen van een rijontheffing voor de binnenstad van Teheran. Hij gaat van kantoor naar kantoor en haalt stempels, formulieren en handtekeningen op. Vandaag kwam Hamid thuis na de hele dag bij een overheidkantoor te zijn geweest. "Iedereen had ruzie met elkaar en er werd gevochten", zei mijn schoonbroer enigszins beduusd.

Onze Iraanse Nissan Patrol is een veel te duur barrel. Maar wonder boven wonder kwam de auto door de keuring. Hamid heeft alle papieren (zeker 24) drie keer gekopieërd en alle uitstaande boetes betaald. Straks kunnen we eindelijk zelf het het centrum van Teheran binnenrijden, zonder bekeuringen. Wat heerlijk!

Labels:

Onze Man in Teheran

donderdag, november 17, 2005

Uitputtingsslag


Vandaag eerst een lunch met een zakenpartner van mijn schoonvader. Ik weet zeker dat mijn schoonmoeder Gila weer helemaal los gaat in de keuken. Daarna een familie bijeenkomst met een oom die professor is. Zijn übersaaie nerdzoon is nog geen vijftien, maar heeft al een hele flinke snor. Dan zijn Newsha en ik nog niet klaar, want we hebben nog een feestje bij een bevriend Frans-Amerikaans journalistenstel. Het is soms een sociale uitputtingsslag hier in Iran. En maar eten, eten, eten. Dikke Thomas.

Onze Man in Teheran

dinsdag, november 15, 2005

Liefdesdwang


De telefoon gaat. Aan de andere kant een Iraanse vriendin met liefdesproblemen. Ze is een paar jaar jonger dan ik, gescheiden en heeft een kind. Het is een slechte combinatie in Iran. Haar vriend is een 40-jarige man die wel een vriendin wil, maar niet wil trouwen. Hoewel sommige jongeren hier (in het geheim) wel een relatie hebben, is dat voor de meeste Iraanse twintigers ondenkbaar.

"Hij heeft liever dat ik vroeg naar bed ga, geen afspraken met andere mannen maak en geen feestjes bezoek", vertelt mijn vriendin Selma door de telefoon. Voor de duidelijkheid, Selma, zoals ik haar maar even zal noemen, is een moderne vrouw die vaak naar het buitenland reist. Ze draagt binnenshuis strakke kleding, geen hoofddoek en heeft een hekel aan het islamitische regime. Haar vriend is een moderne man met een flink inkomen. Hij bidt, maar drinkt ook.

Selma woont sinds haar scheiding bij haar grootmoeder. Het is ongepast voor alleenstaande Iraanse vrouwen onder de vijftig om op zichzelf te wonen. "Ik word helemaal gek in dat huis, alleen een huwelijk kan me vrijheid bieden," legt Selma uit. "Ach, het heeft toch allemaal geen zin, want zijn vader wil niet dat hij hertrouwt met iemand die een kind heeft," antwoordt ze fatalistisch. "Tooft be Roohe Pedar," ik spuug op de geest van zijn vader!"

Hoewel Iraanse dichters de Iraanse cultuur hebben doorspekt met hun werken over de liefde is een hedendaagse relatie in Iran vaak gebaseerd op een koele berekening. "Ik heb naar hem geluisterd naar en ben thuis gebleven. Drie jaar houdt hij me nu aan het lijntje. Nu is het zijn beurt om verplichtingen na te komen. Het is trouwen, of niets."

Labels:

Onze Man in Teheran

maandag, november 14, 2005

Bruinvis


Jan-Peter Balkenende is in Dubai, één van de zeven Verenigde Arabische Emiraten. De Nederlandse premier verbaasde zich over alle economische wonderen in het gebied. Er werden veel handen geschud en Balkende reed in een Nederlands sportwagentje van het ene Emiraat naar het andere, tevreden concluderend dat er veel zakelijke kansen voor Nederland liggen.

Over Nederlands militaire aanwezigheid in het Emiraat werd niet gepraat. Sinds enige dagen ligt de dieselonderzeeër Hr.Ms. Bruinvis in de haven van Dubai. Dit als onderdeel van de operatie 'Enduring Freedom', gericht tegen het internationaal terrorisme. De missie is officieel geheim. Wie of wat houdt de Bruinvis in de Perzische Golf precies in de gaten?

In november 2002 'versprak' staatssecretaris van defensie Van der Knaap zich tijdens een bezoek aan collega-onderzeer 'Walrus' in dezelfde haven. De staatssecretaris vertelde aan journalisten dat de Walrus met Amerikaanse specialisten aan boord de Iraanse marine had bespioneerd. De spanningen tussen Iran en het Westen lopen de afgelopen maanden steeds hoger op. Spioneert de Bruinvis straks ook in Iraanse territoriale wateren? "Daar ga ik niet op in", vertelde Balkenende me gisteravond tijdens een receptie in het Al Qasr hotel. Geen bevestiging noch ontkenning dus. Vreemd, aangezien staten normaal altijd zonder toestemming uit elkaars twaalf mijls zone blijven.

Wél zei de premier dat zijn gesprekspartners in de Emiraten "geïrriteerd" waren over de uitspraken van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad om "Israël van de kaart te vegen." Desondanks hebben de V.A.E. zelf ook geen banden met het Beloofde Land.

Labels: