Holocaust conferentie, UPDATE

De holocaust-conferentie is vanochtend begonnen, en ik moet toegeven, het overtreft al mijn verwachtingen. Ik blijf het ongelofelijk vinden dat de Iraanse overheid mensen als David Duke, Fredick Tober en Robert Faurisson uitnodigt alleen om internationaal een punt te maken. Duke is een voormalig leider van de Amerikaanse Ku Klux Klan. Tober is de man die de wereld over reist met zijn maquette van een vernietigingskamp, compleet met plastic poppetjes in mini-massagraven.



Het gaat de Iraniers natuurlijk om de Palestijnen, wiens land volgens de Iraanse overheid is afgenomen door de Israeliers met het "holocaust-excuus" in de hand. Mensen met allerlei meningen mochten aan de conferentie deelnemen, maar alleen de tegenstanders van de holocaust-theorie kwamen opdagen. Helaas concludeerden sommige aanwezigen dat daarmee de systematische jodenvervolging niet had plaatsgevonden want "voorstanders hebben blijkbaar geen wetenschappelijke bewijzen."



Ik vroeg een groep pro-regime studenten hoe zij het zouden vinden als Nederland een discussie zou organiseren die zou bewijzen dat Iraanse doden van de Iran- Irak oorlog allemaal verzonnen waren? Dat zouden zij niet leuk vinden, maar er was een verschil tussen beide onderwerpen, zo vonden de studenten. "De Iran-Irak oorlog is namelijk wel bewezen, dus dat is anders dan de holocaust," zei de leider van de groep. Ja, wat moet je dan nog zeggen?



De Iraanse televisie deed alle standups als de anti-zionisme Joden spraken, zo van "Kijk! De joden zeggen het zelf ook." Al met al was het een vrij zorgwekkende dag, wie ziet nu nog de Verenigde Staten en Iran aan een tafel zitten? Ik niet.

Voor de geinteresseerden. Hier nog een foto van een kale Duitser die een "wetenschapper" was, zo benadrukte hij. En de poster van de bijeenkomst, die morgenavond wordt afgesloten.

UPDATE: Uiteindelijk had iedereen nog een ontmoeting met hun held.


Lees hier mijn stuk dat gisteren in de NRC stond.

Holocaust conferentie update

Vandaag was er een persconferentie voor de aanstaande holocaust conferentie die aanstaande maandag en dinsdag word gehouden. De officiele titel wordt: "Een analyse van de holocaust, een internationaal perspectief.

De Iraanse onderminister van buitenlandse zaken, Manoucher Mohammadi vertelde de pers dat "Iran een goed land is om te oordelen over de holocaust, omdat wij er niets mee te maken hebben gehad." Er komen 94 sprekers "wetenschappers", waarvan 67 uit het buitenland.

Een daarvan is Frederick Toben (zie foto) die ik al eerder op deze site introduceerde. Hij is al aangekomen in Teheran. Kijk hier naar zijn fotoverslag over de reis met zijn mobiele gaskamer maquette.

Geloof me, de Iraanse leiders hebben veel rare dingen gedaan, maar dit wordt wel een van de vreemdste evenementen die ik hier ga meemaken. Laat ik vooropstellen dat de meeste Iraniers geen mening hebben over de holocaust, simpelweg omdat ze er nooit over hebben gehoord, laat staan dat ze er op school over hebben geleerd. Het dagboek van Anne Frank is hier volledig onbekend.

Holocaust conferentie

Het is officieel. Iran's holocaust-conferentie zal plaatsvinden op 11 en 12 december in Teheran.

Maak alvast kennis met een van de (waarschijnlijke) deelnemers. Ik breng u het Adelaide Institute, van de Australier Frederick Toben.



Hij is al druk bezig zijn koffers te pakken voor de grote bijeenkomst. Hij kijkt al uit naar een ontmoeting met Iraanse president Ahmadinejad. Overdrijf ik? Nee, ik overdrijf niet. Klik hier. See you there!

Muziekkeuzes zijn ook al gemaakt. Luister hier naar dit bekende lied op de site van Tober over Duitse vrouwen en Duitse wijn (dat laatste zal helaas niet aanwezig zijn op de conferentie aangezien alcohol officieel verboden is in Iran).

Blijkbaar is er al een soort holocaust-conferentie geweest, zo lees ik op een andere site van Toben. Lees dit interessante reisverslag, compleet met muziek (helaas niet het Duitse lied) en foto's.

Ik vrees met grote vrezen dat dit soort mensen de "experts en historici" zijn die de Iraanse president hebben doen twijfelen aan de echtheid van de holocaust. Dat wordt dus een bonte groep straks in Teheran. Ik maak me geen illusies over de internationale reacties die op deze bijeenkomst zullen volgen: dit wordt een gigantisch PR-drama voor het Iraanse regime. Betere munitie voor hun vijanden kunnen ze bijna niet bedenken.

Holocaust cartoons

Het was al poging twee voor mij en Newsha om bezoekers voor de 'Internationale tentoonstelling voor Holocaust cartoons' te vinden bij de expositie(onderdeel van Iran's antwoord op de Deense profeet-prenten). Een week geleden was er vrijwel niemand en nu waren er zelfs maar drie bezoekers. Ondanks alle internationale aandacht was het er leeg.

Natuurlijk kwamen we net op het verkeerde moment, zo verzekerde een verantwoordelijke ons. En ja, als we wellicht morgen zouden komen hadden we meer kans om de "240" bezoekers per dag te treffen, zo zei de man. Hij liet ons in het gastenboek zien dat Thea uit Den Haag een berichtje had achtergelaten.

Na een uur wachten kwam uiteindelijk deze bezoeker binnen. De man, een voormalig militair, hield een hele ingewikkelde verhandeling over culturen, omgangsvormen en ideologie. Ik kon alleen maar staren naar de enorme hoeveelheid haar op zijn neus.

Er zijn inzendingen uit 61 landen, waarbij België sterk is vertegenwoordigd . De cartoons gemaakt door Iraniërs zijn het hardst. Die gaan er steeds vanuit dat er veel meer Palestijnen zijn omgekomen tijdens de Israëlische bezetting, dan joden tijdens de holocaust. Je kan het de tekenaars niet volledig kwalijk nemen. Iraniërs leren op school niets over de holocaust, op televisie wordt er ook bijna nooit wat over uitgezonden en de overheid heeft tegenwoordig als richtlijn dat de gebeurtenis in twijfel dient te worden getrokken.

Maar toch is het vreemd om de andere bezoeker die ik gisteren sprak, type baseej (regime-aanhanger) te horen zeggen dat de hele holocaust gelogen was en Amerika door moslims is ontdekt en dat de Mahdi (de shji'ietische, verdwenen messias die deze week zijn verjaardag heeft) heel snel terug zal keren op aarde. Hij vond deze cartoon het mooist.

Er waren natuurlijk nog veel meer werken (drie verdiepingen vol). Zoals deze, dit stuk en deze prent . Volgende week wordt de winnaar gekozen, die ontvangt 12.000 usd.

Achter de schermen van De Holocaust Wedstrijd

De gehele Valentijnsdag heb ik doorgebracht op de redactie van Hamshari (burger), de Iraanse krant die holocaust-cartoons wil afdrukken. De hoofdredacteur (foto rechts)had er helemaal zin in en gaf een persconferentie en verschillende interviews. " We willen kijken hoe ver de westerse vrijheid van meningsuiting gaat." een cartoonist voorspelde dat er respectvol zou worden omgegaan met het onderwerp. "Maar ik kan tekeningen van gaskamers niet uitsluiten."

Op de redactievloer heerste echter woede over de wedstrijd. Terwijl ik een repo schoot voor een Nederlands programma werd ik links en rechts aangeklampt door journalisten die wedstrijd een schande vinden.

"Wij zijn ook niet blij met de afbeeldingen van Mohammad. Maar dit soort politieke activiteiten zijn onze taak niet", zei een oudere journalist. "Dit is een eenmansactie van de hoofdredactie." Niemand wilde voor de camera op een dappere man na. Die was lid van de journalistenvakbond. Uiteindelijk durfde hij ook niet recht voor zijn raap te zeggen wat hij eerder in mijn oor fluisterde. "mijn beslissing is het niet geweest", zei hij.

De krant Hamshari is de grootste van Iran en eigendom van de gemeente Teheran. Tot niet zo lang geleden was het een liberale krant. Toen Ahmadinejad burgemeester werd in 2003 kwam daar verandering in. Er kwam een nieuwe hoofdredactie en een conservatieve lijn. "Dit was een enorm goede krant. Kijk wat er nu gebeurt", klaagde een vrouw die voor talloze -nu gesloten hervormingsgezinde kranten had gewerkt. "maar als ik dit voor de camera zeg, wordt ik ontslagen. Ik heb een kind. Wat kan ik doen?"

Ambassade 2

Mijn vrienden en collega's Jeroen Kramer en Andrew Lee Butters zijn in Beirut belaagd tijdens de ambassadeprotesten. Ik heb hier in Iran geen enkel probleem gehad tussen de demonstranten. Enkele fluisterden "khareji, khareji, buitenlander, buitenlander", tegen elkaar als ze me zagen, om vervolgens een beetje te giechelen om mijn aanwezigheid. Iraniërs zijn erg gastvrij voor buitenlanders, dus als ze stenen gooien naar een ambassade en er loopt er een voorbij, vinden sommigen dat toch een beetje raar van zichzelf.

Ik heb uiteindelijk nog een filmpje aan de praat gekregen. Verwacht geen fantastische beelden want een cameraman ben ik niet. Daarnaast moet je realplayer op klein schermje staan, want ik heb met te lage resolutie geschoten. En het is donker dus ook nog eens moeilijk te zien.

Zie hier een video van een boze menigte met bijbehorende leuzen. Let ook op het eind waar de politie staat toe te kijken.

Deense Ambassade

Natuurlijk konden de Iraanse hardliners niet achterblijven bij al het ambassadegeweld. Dus werden vandaag de Oostenrijkers bekogeld met stenen en de Denen (Bron Aller Kwaad) met Molotov cocktails. Alles was natuurlijk afgesproken werk.

Terwijl de Deense ambassade werd belaagd, zat de Iraanse geheime dienst al binnen in het gebouw. De politie trad bijna niet op. De baseej (religieuze moraalvrijwilligers) regelden alles. Ik hoorde de volgende conversatie tussen enkele 'demonstranten':

Man in Palestijnensjawl: "Waarom zijn jullie over het hek geklommen?"
Man in leren jasje: "De politie doet niets, het mag."
Palestijensjawl: "We hebben orders niet over het hek te klimmen!"

Enfin, Ik stond er dus middenin, wat nogal vervelend was toen de politie toch besloot een traangasgranaat te werpen. Voor mijn voeten wel te verstaan. Ughe Ughe. Ik schat dat er 300 mensen waren, 'gewone' burgers heb ik er niet gezien.

Thuis trof ik Negin, die net terugkwam van een verjaardag. Ze zag mijn rood doorlopen ogen en vroeg wat er was gebeurd. Ik mompelde iets over shitcartoons en kloteprotesten, maar Negin wist van niets. "Waar heb je het over?", vroeg ze met grote ogen. Kijk, dat is relativeren.

Zoals het hoort het ik foto's en filmpjes gemaakt, maar de computer en de nieuwe camera weigeren samen te werken, dus die komen nog. Excuus. Mijn Deense kaas kan ik voorlopig ook vergeten, verdorie.

Cartoons

Het is weer eens zo'n periode waarin alles de verkeerde kant op lijkt te gaan. Westerlingen snappen niet dat moslims ambassades in brand steken omdat er een karatuur van een profeet is gemaakt, Oosterlingen kunnen niet begrijpen dat iemand die ze aanbidden, belachelijk wordt gemaakt.

"Jullie zijn tientallen jaren geleden je geloof verloren, maar wij geloven nog. Is dat een schande?", vroeg de Iraanse filmmaker Nasser Talebzadeh me vandaag. Hij heeft een film over Jezus gemaakt. "Volgens de versie van de Koran: het is niet jezus die aan het kruis wordt genageld, maar judas. Maar ik zou hem nooit belachelijk maken. Jezus is een heel belangrijke profeet, ook voor moslims.", vertelde hij.

Media van beide zijden wentelen zich in de hype waarbij het vuur letterlijk wordt aangewakkerd. Hier zijn regeringen onverantwoordelijk en sturen hun staatszenders aan om de protesten tegen de cartoon als enige juiste waarheid neer te zetten. In dat geval is er in ieder geval een paar dagen geen kritiek op de corrupte regimes in het Midden-Oosten.

In het westen is de televisie vaak onverantwoordelijk door steeds weer dezelfde boze baardmannen te laten zien. Avond aan avond zie ik volledig inwisselbare mensen met dezelfde spandoeken (of fakkels). Onderbuikgevoelens zijn nu eenmaal het makkelijkst te begrijpen, maar diepgang geven ze niet.

"Natuurlijk moeten Nederlandse kranten kunnen tekenen wat ze willen", zei ik tegen mijn tolk Armin. We discussiëren graag. "Als dat vrijheid van meningsuiting is, waarom ga je in het westen dan de gevangenis in als je de holocaust ontkent?", vroeg hij daarop. Ik moest hem het antwoord schuldig blijven.